Πένθος-Απώλεια

Πένθος-Απώλεια | Θεραπεύοντας - Ψυχική Υγεία, Συμβουλευτική και Ψυχοθεραπεία

Η Ιστορία της Θλίψης και της Οργής

Σε μια λίμνη μαγική πήγαν κάποτε για μπάνιο παρέα, η Θλίψη και η Οργή. Φτάνουν στη άκρη της λίμνης, βγάζουν τα ρούχα τους, και μπαίνουν στο νερό γυμνές να κολυμπήσουν. Η Οργή, βιαστική όπως πάντα, και ανήσυχη χωρίς να ξέρει το γιατί, βρέχεται και βγαίνει αμέσως από το νερό. Και όπως είναι σχεδόν τυφλή, βάζει τα πρώτα ρούχα που πιάνουν τα χέρια της, που δεν είναι δικά της, αλλά της Θλίψης.

Ντυμένη Θλίψη, η Οργή φεύγει σαν να μην έγινε τίποτα. Η Θλίψη, ήρεμη και γαλήνια, με την ησυχία της, σαν να μην υπάρχει καμία βιασύνη-γιατί όντως αυτή δεν βιάζεται ποτέ-, μένει πολλή ώρα στο νερό και κολυμπάει με απαλές κινήσεις. Όταν τελειώνει το μπάνιο της, αφού βαρέθηκε μάλλον το νερό, βγαίνει και δεν βλέπει πουθενά τα ρούχα της.

Αν υπάρχει ένα πράγμα που δεν αρέσει καθόλου στην Θλίψη, αυτό είναι να την βλέπουν γυμνή, έτσι λοιπόν, για να μη μένει γυμνή, εκτεθειμένη, βάζει τα μόνα ρούχα που υπάρχουν εκεί, τα ρούχα της Οργής. Και ντυμένη Οργή, συνεχίζει τον δρόμο της.

 

Λένε ότι καμιά φορά, άμα βλέπεις τον άλλο να είναι έξαλλος, απότομος, σκληρός και τυφλωμένος από τον θυμό του, σου φαίνεται οργισμένος. Αν κοιτάξεις, όμως, με προσοχή, βλέπεις πως όλο αυτό είναι μεταμφίεση, και κάτω από τη θηριώδη Οργή κρύβεται στην πραγματικότητα η Θλίψη.